Engelse Tuin

De graspaden nodigen uit om tussen de rijkgevulde borders door te wandelen. Zo bekijk je de bloemen en planten niet alleen van een afstand, maar loop je er echt tussendoor. Onder die weelderige borders ligt een duidelijke structuur van vakken, gazon en graspaden. De vorm brengt rust, terwijl het groen alle ruimte krijgt voor kleur en beweging.

Op verschillende plekken ontstaan beschutte plekjes tussen het groen. Centraal in de tuin staat een grote plataan, met onder het brede bladerdak een plek midden tussen de kleurrijke borders.

Verderop hangt een schommel en ergens tussen het groen vind je een elegant stenen bankje. Rondom dat bankje groeit Helianthus ‘Lemon Queen’ met haar zachtgele bloemen zo rijk dat de plant gedurende het seizoen zelfs een deel van het bankje inneemt.

De vasteplantenborders veranderen gedurende het jaar voortdurend. Sommige planten bloeien al vroeg in het seizoen, andere nemen het later over. Rosa ‘Sally Holmes’ bloeit bijvoorbeeld vanaf het begin van de zomer met grote trossen lichte bloemen. Richting de nazomer komen juist de hogere vaste planten steeds meer op de voorgrond. Eupatorium, Aster umbellatus en de imposante Vernonia ‘Mammuth’ steken dan boven de borders uit, terwijl ook de paarse aren van de Agastache foeniculum (dropplant) en de bloemen van Kalimeris voor kleur zorgen.

Ook buiten de borders verandert er van alles. De wilde wingerd rond het prieeltje vormt lange tijd een groene omlijsting, maar verkleurt in het najaar en trekt dan ineens alle aandacht. Zo zit de seizoensbeleving hier niet alleen in bloemen, maar ook in hoogte, blad en groeivorm.

Kijk eens naar het kleurgebruik in de borders in de zomer en nazomer. Wit, roze en paars vormen een zachte basis, met diepere bordeauxrode tinten en hier en daar geel als contrast. De kleuren komen op verschillende plekken terug en zorgen zo voor samenhang in de rijkgevulde beplanting.

Ook hoogte en bloemvorm spelen daarin een rol. Grote bloemschermen, fijne aren, rozen en losse bloemen wisselen elkaar af, waardoor de borders natuurlijk en weelderig ogen. Onder die losse beplanting ligt tegelijkertijd een duidelijke structuur van vakken, graspaden en gazon.

Juist die balans tussen een doordachte basis en een ogenschijnlijk losse beplanting geeft de Engelse tuin zijn karakter.